“Wie weinig weet heeft sterke mening”

Dat was de titel van het m.i. belangrijke artikel in de NRC van 2 augustus 2018. Ik laat het artikel hier integraal volgen.
= = = = = =
Mensen die de minste feitenkennis hebben over autisme, denken dat ze meer van autisme weten dan wetenschappers en artsen. Deze mensen vinden gemiddeld ook vaker dat ouders moeten kunnen besluiten hun kinderen niet te vaccineren tegen de potentieel gevaarlijke kinderziekten de bof, mazelen en rode hond (BMR). Dat blijkt uit onderzoek onder 1.310 Amerikaanse volwassenen, een redelijke afspiegeling van die bevolking, gepubliceerd in het augustusnummer van het wetenschappelijke tijdschrift Social Science & Medicine.

De resultaten zijn een mooie demonstratie van het zogeheten Dunning-Kruger-effect: het verschijnsel dat mensen die ergens het minst van weten, of iets slecht kunnen, de expertise missen om dat te beseffen (en om te beseffen dat anderen er wel goed in zijn). Het Dunning-Kruger-effect is al vaak aangetoond, bijvoorbeeld in de context van schaaktoernooien, rijexamens en interviewvaardigheden, en nu ook in de context van ideeën over vaccinatie en autisme. Ruim een derde van de ondervraagden dacht dat ze meer van autisme wisten dan artsen (36 procent) en wetenschappers (34 procent).

Die zelfoverschatters vertrouwden meer op familie, vrienden en beroemdheden voor hun informatie over vaccinaties dan mensen met een realistischer beeld van hun eigen kennis. Ze vonden ook dat zulke leken een grotere rol moeten krijgen in beleidsvorming, én ze dachten dus negatiever over verplichte vaccinatie.

Tegen zelfoverschatters zeggen dat ze ongelijk hebben heeft geen zin

Je weet niet wat je niet weet – en dat leidt tot fouten en arrogantie

In de Verenigde Staten is de BMR-vaccinatie voor kinderen die naar een dagverblijf gaan en voor schoolgaande kinderen in principe verplicht, al kan iemand een beroep doen op levensovertuiging of medische redenen om een kind niet te laten inenten.

Driekwart van de mensen in het Amerikaanse onderzoek was ook gevraagd of ze dachten dat het vaccineren van jonge kinderen die kinderen autistisch kan maken. Op een schaal van 0 (‘zeker wel’) tot 1 (‘zeker niet’) was de gemiddelde score 0,41. In werkelijkheid is er geen enkel bewijs voor een verband tussen vaccinatie en autisme. Dat er toch mensen in geloven, komt doordat de Britse anti-vaccinatie-activist Andrew Wakefield in 1998 gefraudeerd onderzoek gepubliceerd kreeg waarin hij beweerde zo’n verband voor het BMR-vaccin te hebben aangetoond (dat artikel is later teruggetrokken). In dit nieuwe onderzoek dachten de mensen die het sterkst in dat verband geloofden dat hun kennis over autisme bijna gelijk was aan die van artsen en wetenschappers. Mensen die er niet in geloofden, schatten hun eigen kennis lager, dus realistischer in.

De onderzoekers schrijven dat beleidsmakers zelfoverschatting moeten bestrijden. Maar niet door tegen mensen te zeggen dat ze ongelijk hebben of verkeerd geïnformeerd zijn. „Er is veel onderzoek waaruit blijkt dat dat niet effectief is”, mailt eerste auteur Matthew Motta van de universiteit van Pennsylvania. Beter zou het zijn, denkt hij, om mensen goede informatie te geven en om te proberen het vertrouwen in de wetenschap te vergroten.

Motta weet uiteraard niet zeker of de resultaten in Nederland precies hetzelfde zouden zijn. Maar dat is zeker mogelijk, zegt hij, „als de algemene kennis over autisme in Nederland even slecht is als in de VS en/of als er evenveel onjuiste informatie rondgaat”.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 3 augustus 2018

= = = = = =
Een drietal toevoegingen:
1) Het effect wordt al in de Bijbel genoemd (“Zalig zijn de onwetenden”), al heet het daar natuurlijk niet zo.
2) Het komt me verder voor dat het Dunning-Kruger-effect zeer zeker ook opgaat voor veel bridgers, met name ten aanzien van hun kennis over de Bridgespelregels.
3) En als we in dit licht bezien kijken naar de sterke, niet wetenschappelijk onderbouwde opvattingen van Trump krijgen we opnieuw een indruk hoe de man in elkaar zit.

Trump en Russia (2)

Zie vorig bericht. Het gaat fout. Indicaties:
1) De VS is zich inmiddels aan het voorbereiden op een oorlog met Noord-Korea.
2) Trump heeft zich inmiddels aan art.5 van de NAVO gecommitteerd.
3) Intern komt special counceller Mueller al heel dicht bij Trump. Het meest krankzinnige is het verwijt van Trump aan Sessions: “Als Trump had geweten dat Sessions zich zou terugtrekken uit het Russia-onderzoek, dan had Trump hem nooit aangesteld.”, zei Trump in een interview aan de NYTimes. Maar, op het moment van aanstelling was er nog geen sprake van een Russia-onderzoek. Trump kon dus alleen weten dat dat onderzoek er zou komen, als dat onderzoek gerechtvaardigd was. Kortom, een halve schuldbekentenis. En ook: “dat Sessions zich terugtrok, was very disloyal to the President.”. Dus, Sessions had moeten blijven zitten en het onderzoek gaan frustreren, wat een andere schuldbekentenis is: je geeft toe dat je in dat geval bereid bent de rechtsgang te belemmeren.

McMaster

McMaster is de veiligheidsadviseur die Flynn opvolgde. McMaster wordt gerespecteerd door de Democraten EN de Republikeinen (een van de weinigen binnen Trump’s administration).

Geinterviewd zei McMaster het volgende over ‘zijn’ president: “It can be difficult to advice the president effectively giving his seemingly short attention span and propensity to be easily distracted.”. Oftewel: Het is moeilijk om de President effectief advies te geven gezien zijn blijkbaar korte vermogen de concentratie vast te houden en de neiging om gemakkelijk afgeleid worden.

Ook kan Trump roekeloos zijn met gevoelige informatie: “You can’t say what not to say, because that will then be one of the first things he ‘ll say.” Oftewel: Je kan hem niet zeggen wat hij niet moet zeggen, want dan zal dat een van de dingen zijn die hij het eerst zal zeggen.

Denk je eens in dat generaal Tom Middendorp (wij hebben geen nationale veiligheisadviseur) een dergelijk oordeel over Rutte zou geven …
Kortom, McMaster geeft Trump een brevet van totaal onvermogen!

Trump en Russia

De Russen hebben Trump geholpen met het winnen van de verkiezingen. Zoveel is wel duidelijk. Ze hebben daartoe zelfs een enorme inspanning geleverd, door het opzetten van duizenden twitter- en facebook-account die mini-, middle- en major-nepberichten hebben verstuurd om de Amerikaanse kiezer richting Trump te duwen. Nog afgezien van het (achteraf grotendeels nep gebleken) bericht dat de private emailserver van Clinton zowel gehacked was als major staatsgeheimen bevatte.

What’s in for Trump? Simpel, die kan nu zijn eigen agenda uitvoeren met het klimaat, travel bans, mexican wall, en andere ‘America first’-priorities.

Maar de hoofdvraag is natuurlijk: waarom hebben de Russen dit gedaan, waarom hebben die zoveel moeite gedaan (en zijn dit ook na de verkiezingen blijven doen {bijv. het geheime communicatiekanaal met de Russen van Jared Kushner – geheim zelfs voor de eigen inlichtingendiensten, hoogst ongebruikelijk -) en doen dit nog steeds)?

Volgens mij hoef je alleen maar te kijken wat er nu op het wereldtoneel gebeurt. In sneltreinvaart raakt Amerika geisoleerd van de rest van de wereld. Lijkt me zeer in het voordeel van de Russen.

Deze zienswijze verklaart veel: Trump wil zich bijv. niet wil uitspreken en committeren aan art. 5 van de NATO. En Trump moet natuurlijk van alles doen om de komende impeachmentprocedure zo lang mogelijk uit te stellen. Daarbij openlijk geholpen door Poetin: “Nee, we hebben Trump NIET geholpen”. Uiteraard kan het de Russen niet schelen dat Trump zal vallen, maar hoe langer het duurt hoe beter het voor hen is. En Trump zal zich niet committeren aan art. 5 zolang impeachment niet aan de orde is, is mijn voorspelling. Wat er overigens zou moeten gebeuren als het wel tot impeachment komt is de vraag. Opvolging door de vice-president is dan ‘normaal’, maar hier is het hele team ‘besmet’.

De vraag is of ze dit in Amerika als hoogverraad op zullen vatten. Ik denk dat ze dat zouden moeten doen, maar in ieder geval zouden de andere NATO-leden dit moeten doen (ook al zal het afwijzen van Trumpmerica door de andere NATO-leden in eerste instantie contraproductief zijn).

Heersers zoeken bij interne conflicten ruzie met buiten, zodat iedereen weer als een man achter de leider gaat staan. Gedoodverfde kandidaat is hier Noord-Korea. In dat licht bezien is het te verwachten dat Trump zich pas aan art. 5 committeert zodra hij intern zo onder druk staat dat hij het conflict met buiten wel moet opzoeken. Als Amerika het conflict zou beginnen, dan kan hij geen beroep op art. 5 doen, maar hier hoeft hij Noord-Korea alleen maar wat te kietelen, zodat ze wat stoms doen.

We (NATO) moeten ons niet laten gebruiken! Tegen de tijd dat Trump zich committeert aan art. 5 staat hij kennelijk intern zo onder druk dat hij van plan is Noord-Korea uit de tent te lokken. En het is veelzeggend dat Rusland de zijde van Amerika in dit conflict alvast gekozen heeft!