“Wie weinig weet heeft sterke mening”

Dat was de titel van het m.i. belangrijke artikel in de NRC van 2 augustus 2018. Ik laat het artikel hier integraal volgen.
= = = = = =
Mensen die de minste feitenkennis hebben over autisme, denken dat ze meer van autisme weten dan wetenschappers en artsen. Deze mensen vinden gemiddeld ook vaker dat ouders moeten kunnen besluiten hun kinderen niet te vaccineren tegen de potentieel gevaarlijke kinderziekten de bof, mazelen en rode hond (BMR). Dat blijkt uit onderzoek onder 1.310 Amerikaanse volwassenen, een redelijke afspiegeling van die bevolking, gepubliceerd in het augustusnummer van het wetenschappelijke tijdschrift Social Science & Medicine.

De resultaten zijn een mooie demonstratie van het zogeheten Dunning-Kruger-effect: het verschijnsel dat mensen die ergens het minst van weten, of iets slecht kunnen, de expertise missen om dat te beseffen (en om te beseffen dat anderen er wel goed in zijn). Het Dunning-Kruger-effect is al vaak aangetoond, bijvoorbeeld in de context van schaaktoernooien, rijexamens en interviewvaardigheden, en nu ook in de context van ideeën over vaccinatie en autisme. Ruim een derde van de ondervraagden dacht dat ze meer van autisme wisten dan artsen (36 procent) en wetenschappers (34 procent).

Die zelfoverschatters vertrouwden meer op familie, vrienden en beroemdheden voor hun informatie over vaccinaties dan mensen met een realistischer beeld van hun eigen kennis. Ze vonden ook dat zulke leken een grotere rol moeten krijgen in beleidsvorming, én ze dachten dus negatiever over verplichte vaccinatie.

Tegen zelfoverschatters zeggen dat ze ongelijk hebben heeft geen zin

Je weet niet wat je niet weet – en dat leidt tot fouten en arrogantie

In de Verenigde Staten is de BMR-vaccinatie voor kinderen die naar een dagverblijf gaan en voor schoolgaande kinderen in principe verplicht, al kan iemand een beroep doen op levensovertuiging of medische redenen om een kind niet te laten inenten.

Driekwart van de mensen in het Amerikaanse onderzoek was ook gevraagd of ze dachten dat het vaccineren van jonge kinderen die kinderen autistisch kan maken. Op een schaal van 0 (‘zeker wel’) tot 1 (‘zeker niet’) was de gemiddelde score 0,41. In werkelijkheid is er geen enkel bewijs voor een verband tussen vaccinatie en autisme. Dat er toch mensen in geloven, komt doordat de Britse anti-vaccinatie-activist Andrew Wakefield in 1998 gefraudeerd onderzoek gepubliceerd kreeg waarin hij beweerde zo’n verband voor het BMR-vaccin te hebben aangetoond (dat artikel is later teruggetrokken). In dit nieuwe onderzoek dachten de mensen die het sterkst in dat verband geloofden dat hun kennis over autisme bijna gelijk was aan die van artsen en wetenschappers. Mensen die er niet in geloofden, schatten hun eigen kennis lager, dus realistischer in.

De onderzoekers schrijven dat beleidsmakers zelfoverschatting moeten bestrijden. Maar niet door tegen mensen te zeggen dat ze ongelijk hebben of verkeerd geïnformeerd zijn. „Er is veel onderzoek waaruit blijkt dat dat niet effectief is”, mailt eerste auteur Matthew Motta van de universiteit van Pennsylvania. Beter zou het zijn, denkt hij, om mensen goede informatie te geven en om te proberen het vertrouwen in de wetenschap te vergroten.

Motta weet uiteraard niet zeker of de resultaten in Nederland precies hetzelfde zouden zijn. Maar dat is zeker mogelijk, zegt hij, „als de algemene kennis over autisme in Nederland even slecht is als in de VS en/of als er evenveel onjuiste informatie rondgaat”.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 3 augustus 2018

= = = = = =
Een drietal toevoegingen:
1) Het effect wordt al in de Bijbel genoemd (“Zalig zijn de onwetenden”), al heet het daar natuurlijk niet zo.
2) Het komt me verder voor dat het Dunning-Kruger-effect zeer zeker ook opgaat voor veel bridgers, met name ten aanzien van hun kennis over de Bridgespelregels.
3) En als we in dit licht bezien kijken naar de sterke, niet wetenschappelijk onderbouwde opvattingen van Trump krijgen we opnieuw een indruk hoe de man in elkaar zit.

Jan David Dijk (26-11-1955 / 6-8-2005)

Pas recent kwam ik er achter dat Jan David Dijk was overleden. Hij is maar 49 geworden.

Jan David speelde op BCO in de tijd dat ik daar lid was (87-89). Ik filosofeerde destijds regelmatig met hem over handjes. “Je hebt …”. Ook was hij een van de eerste met internet. Toen ik hem 10 jaar later ergens in 1997 (of 1998?) ontmoette wist hij de oplossing voor de -tekens op het net, en publiceerde hij voor mij de artikelen “Stayman en Jacoby” en “T-Walsh” op zijn pagina. Nu klinkt dat nogal obvious, maar destijds was e.e.a. helemaal niet zo vanzelfsprekend hoe dat moest. Zijn website Twinpics bestaat, ter nagedachtenis, nog steeds.

De artikelen staan onder in .pdf-formaat ter download.
Stayman. Wijkt iets af van mijn huidige versie: Stayman en Jacoby.
Walsh en T-walsh

Voor of tegen?

Vorige week is het Oekraïne-referendum gehouden. De uitkomst is bekend, maar nadien ontspon zich een discussie hoe de uitslag geïnterpreteerd zou moeten worden gezien tegen het licht van de de opkomstdrempel. En als auteur van het artikel “Een simpele Ja/Nee vraag” (zie onder) voel ik me geroepen de diverse deelverzamelingen kiezers in kaart te brengen.

Er is een grote groep potentiële kiezers die niet gestemd heeft (A = 67,72%). Dit lijkt de groep heeftMening.hasValue=NULL te zijn. Van de kiezers die wel gestemd hebben (B = 32,28%) heeft de grootste groep “Tegen” gestemd (B1 = 61%), een kleinere groep heeft “Voor” gestemd (B2 = 38,21%), een minieme groep heeft “Blanco” gestemd (wat traditioneel geïnterpreteerd wordt als “geen voorkeur”, (B3 = 0,79%)) en een verwaarloosbaar aantal stemmen waren ongeldig (B4).

Vooraf waren allerlei peilingen gehouden en die lieten ondubbelzinnig zien dat de uitkomst een duidelijk “Tegen” zou worden (wat ook gebeurd is). Er was ook een opkomstdrempel ingesteld. Het referendum zou pas “geldig” zijn bij een opkomstpercentage van 30%. Dat heeft (is de claim) geleid tot de gedachte bij veel potentiële “Voor”-stemmers om niet te gaan stemmen. Een stem “Voor” verhoogd immers ook de opkomst. Door niet te stemmen werd de hoop dat het referendum niet geldig zou worden verklaard doordat de 30% niet zou worden gehaald.

Laten we deze uitslag eens leggen tegen het artikel “Een simpele Ja/Nee vraag”. Verkiezingen zijn in Nederland anoniem, dus motivaties als “het gaat je niet aan wat mijn mening is” zijn niet valide/aan de orde. Daarentegen moet de kiezer wel moeite doen om antwoord te geven (hij moet naar een stembureau) en er was de extra hinderpaal van die 30%.

De vraag was letterlijk: ‘Bent u voor of tegen de wet tot goedkeuring van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne?’. We gaan het rijtje langs:

  • Is de vraag gehoord? Er zijn natuurlijk altijd kiezers die de vraag niet ‘horen’. Voor het gemak reken ik onder de groep die geen stembiljet ontvangen (of kwijtraken, of geen geldig identiteitsbewijs bij zich hebben) ook degenen die domweg zijn vergeten te stemmen. Zo’n groep bestaat er bij elke verkiezing en er is geen reden om aan te nemen dat die hier groter of kleiner is dan bij andere verkiezingen. In België, waar opkomstplicht is bij verkiezingen, is het gemiddeld aantal niet-stemmers ca. 10%.
  • Is de vraag zuiver gesteld? Hm. Ik denk op zich van wel, maar het verdrag zelf bevat zoveel punten waar je afzonderlijk weer voor of tegen kan zijn dat een ieder zich een totaalafweging moet maken. Dat vereist (en dat is lastig) een overall-beeld, en naar de voor/tegen-mening over het overall-beeld werd uiteindelijk gevraagd.
  • Is de vraag begrepen? De media hebben zich uitgeput een gechargeerd beeld over de vraag te geven, de overheid (die zich volkomen te onrechte als belanghebbende presenteerde) voorop. Nee NPO-spotje, we stemmen niet voor/tegen Poetin! Dat is het soort simplificaties en verkeerde voorstelling van zaken geven waar we ons bij referenda verre van zouden moeten houden! Laten we ons daarom bij de tekst van het verdrag houden. Art.19 regelt bijv. het voorgenomen visumvrije verkeer, waarvan de tegenstanders opmerken dat Oekraïne in de top 5 van vrouwenhandel, kinderprostitutie en drugshandel staat. En het is grotendeels een handelsovereenkomst (het land heeft als munteenheid de Grivna, welke munt in januari/februari t.o.v. de euro grofweg 20% is gedevalueerd. Behalve als u international bent met vestigingen in EU EN Oekraïne (zoals bijv. Monsanto), en als u bereid bent de steekpenningen te betalen die bij de handel in Oekraïne horen, heeft u dus geen belang bij handel met dat land. En we gaan ca. 11 miljard euri doneren, aan ontwikkelingshulp zeg maar. De eventuele voordelen zijn veel diffuser en sterk afhankelijk van de daadwerkelijke toekomstige implementatie van de wetgeving en wetshandhaving in Oekraïne die zijn wetgeving en wetshandhaving op de EU zou moeten gaan afstemmen.
  • Is het antwoord bij de geïnterviewde bekend? Veel mensen gaven aan zich niet te willen verdiepen in de tekst van het verdrag, of verwezen naar de politici waar ze op gestemd hadden. Van de mensen in mijn directe omgeving heeft maar een enkeling gezegd gekeken te hebben naar de letterlijke tekst. Als dit een landelijk beeld is, dan is de vraag hoe gefundeerd de mening is die “de kiezer” gegeven heeft. Velen zullen zich hebben laten leiden door de media.
  • Is de geïnterviewde in staat het antwoord te geven? Er is altijd een “ziekenhuisgroep” bij verkiezingen, maar nu, gezien het beperktere aantal stembureaus zullen er t.o.v. vorige verkiezingen toch een extra aantal mensen zijn geweest die zich nu niet in staat voelden te stemmen.
  • Heeft de geïnterviewde de moeite er voor over zijn mening te geven? Er zal zeker een grotere groep geweest zijn die het de moeite niet waard vond. Het referendum was, indien al geldig, slechts “raadgevend”. Niet echt motiverend om een gang naar de stembus te maken.
  • Wil de geïnterviewde het antwoord geven? Nu komt het geldigheidscriterium om de hoek kijken. Er zal zeker een aardige groep “Voor”-stemmers geweest zijn die bewust niet heeft gestemd om het referendum niet-geldig te krijgen. Maar hoe groot is die groep? En waarom zouden we [de regering], nu de list niet is geslaagd, er opeens rekening mee moeten houden? Dat wil de regering waarschijnlijk wel, maar bedenk dan dat er ook een grote groep “Tegen”-stemmers die a.g.v. het referendum over de Europese grondwet apathisch is geworden en op grond daarvan niet is gaan stemmen.

Een pluim voor de “Blanco”-stemmers! Zij hebben zich [vermoedelijk] verdiept, zich gerealiseerd dat het item belangrijk was, maar zijn niet voor zichzelf tot een duidelijk standpunt gekomen. Dat begrijp ik. De diffuse mogelijke voordelen van dit verdrag kunnen pas duidelijk zijn als je vertrouwen hebt in degenen waarmee je hebt onderhandeld, want dan pas weet je hoe groot de kans is dat de wederpartij gaat doen wat hij zegt te zullen gaan doen. Maar van de gemiddelde kiezer weet niemand wie er aan tafel zat. We moeten wat dat betreft blindvaren op de EU-top. Net als destijds bij Griekenland.

iPad

Het zal een paar jaar geleden zijn, nog in het oude Donner op de Lijnbaan.  Op de computerboekafdeling lagen verschillende iPad-handleidingen. Joke had net een nieuwe iPad en had er (uiteraard) allerlei vragen over, want wat kunnen die apps nu, hoe stel je zo’n ding in op een ander Wifi en wat is nu eigenlijk een appleid. Vragen die ik niet kon beantwoorden en vanuit die optiek koos ik er een paar en ging in een hoekje zitten lezen.

Even later kwam een stel van ca. 30 de vloer op (ze zagen me niet). Vrouw tegen man: “Kijk eens, er liggen hier een heleboel iPad-handleidingen.”. Man: “Maar die dingen zijn zo simpel, als je daar al een handleiding voor nodig hebt dan kan je beter helemaal geen iPad kopen!”.

Die ene opmerking heeft er lange tijd mede toe bijgedragen dat ik zo’n ding niet aanschafte, maar inmiddels heb ik er ook een, en ook een iPhone met hetzelfde besturingssysteem iOS. Inmiddels weet ik beter. Het lijken eenvoudige apparaten, maar als je VPN instelt op je iPhone (dat zou toch probleemloos moeten kunnen) en je verbonden bent met een bekend Wifi-netwerk, dan kan het voorkomen dat je toch niet verbonden bent met je VPN-provider. Het gekke gevolg is dat je dan ook niet gebeld kunt worden.

Alleen….dat soort details staan ook niet in die iPad-handleidingen….

Een psychologisch effect na afvallen

Iedereen ziet alleen maar voordelen aan afvallen. En die zijn er ook legio, zoals minder kans op allerlei enge ziekten, een gezonder gevoel, een mooier lichaam en bijgevolg een zelfverzekerder houding in het leven. Niemand heeft het echter over de nadelen als je flink afvalt (in mijn geval 54 kilo).

Er is een nadeel voor de portemonnee (want de gehele garderobe moet worden vervangen). En je wilt niet terugvallen in oude patronen, dus je mijdt buffetten (maar mis je wel de bijhorende gezelligheid). En dan kan je wel in gewicht omlaag gaan, maar het vet blijft toch zitten op plekken waar je het niet wilt hebben.

Het belangrijkste effect echter, (wat soms een nadeel, en een enkele keer een voordeel is) is dat mensen je soms pas in tweede instantie of echt helemaal niet meer herkennen. Als mensen je pas in tweede instantie herkennen vragen ze zich soms af of je misschien niet ernstig ziek bent (nee dus) en durven daar vervolgens niet rechtstreeks naar te vragen. Er ontstaat dan een afstand die niet zo makkelijk doorbroken kan worden. En als het zover komt dat je je daadwerkelijk opnieuw moet voorstellen, dan bèn je ook iemand anders geworden. Het geheugen van mensen werkt kennelijk zo dat het gemeenschappelijk verleden gekoppeld is aan je oude persoon, aan het oude uiterlijk. En nu je iemand anders bent, is klaarblijkelijk het verleden ook weg, en als je daar dan toch aan refereert, wordt er glazig op gereageerd. Aan één kant merkwaardig, aan de andere kant maakt het eenzaam.